اول دفتر
دوستان عزیزم سلام
در ابتدای امر لازم میدونم جبهه شخصی خودم رو مشخص کنم تا دوستان بدونن که من اصلا چرا دارم وقت میزارم تا این مطالب رو ارائه بدم . اصلا هدفم از این کار چیه ؟ آیا میخوام از کوئست دفاع کنم ؟ آیا میخوام با قوانین مبارزه کنم ؟ آیا میخوام بگم من این طورم و من اون طورم ؟
نه دوستان . من مثل خیلی از شما تو کوئست خرید کردم و مثل خیلیهاتون از این کار خوشم میاد . حالا اینکه مردم یا جامعه نظرشون چیه در این بحث نمیگنجه اما مهم این است که من این کار رو دوست دارم . اما هدفم از ارائه مطلب تو سایت این است فقط این :
از این که من کاشتم و دیگران برداشتند ، گله ای
ندارم . پشیمانی فقط وقتی معنی دارد که
بکاریم
اما کسی درو نکند .
جان ماکسول در کتاب 17 اصل کار تیمی می گوید : هدف باید این باشد که حقیقت را به یاران تیم با مهربانی بگوئید. اگر کسی در تیم تان هست که رابطه خوبی با او ندارید و در گذشته با او صاف و پوست کنده نبوده اید ، از همین حالا تصمیم بگیرید که راه و رسم خویش را عوض کنید . ارتباط باز پایه های اعتماد را محکم می سازد .داشتن مقاصد پنهان ، ایجاد ارتباط از طریق شخص ثالث ، و خبرهای بد را در لفاف خوبی پیچیدن مناسبات تیم را تضعیف می کند .
سیستم مدیریتی غازها را مطالعه کنید . ببینید
چقدر پرواز ما شبیه غازهاست .
همه ما سازمانی داریم ، کوچک یا بزرگ . حداقل سازمان ما خانواده ماست . میدانید علت علاقه من به کوئست $ نبود . بلکه دوستان زیاد پیدا کردن بود . در یک کانون صمیمی قرار گرفتن بود . کوئست نیازهای روحی منو برآورده می کرد . یک جمع صاف و صمیمی و یکدل و یک رنگ . ( همه رنگی زیباست جز دو رنگی ) . حالا دوستان یه نگاه به سازمانتون بکنید . نه فقط سازمان کوئستتون . به همه سازمانهایی که دارید . تو دنیاتون . ببینید آیا غازهای گروهتون رو حمایت کردید . آیا غازی بوده که خسته بشه و شما .....
یادتون باشه کوئست S دلار نیست . کوئست درس
زندگی است .
به امید قبولی همه ما
فاطیما
